کاردار سفارت افغانستان

کشورهای فارسی زبان منافع ملی را با منافع تمدنی تطبیق دهند

با تقویت نقاط مشترک فرهنگی و تمدنی است که می توان هویت های ملی و سیاسی مستقل را تحت تاثیر قرار داد.

دکتر عبدالغفور آرزو - شاعر و محقق ادبی افغان، ضمن بیان این مطلب افزود: اگر نگاهی به تاریخ منظقه داشته باشیم و تاریخ و تمدن را در آن مرور کنیم، می بینیم که در گذشته کشورهای مختلفی از ترکان عثمانی تا هندوها وجود داشته اند که زبان و فرهنگی همگون را دارا بوده اند. وی افزود: امروز در وضعیتی هستیم که فارسی دری محدود به ایران و افغانستان و تاجیکستان است و در واقع از آن گستره پیشین به سه کشور محدود و منحصر شده است. مولف کتاب " بوطیقای بیدل " تصریح کرد: باید ببینیم چرا آن تمدن فراخ و باشکوه گذشته در مراحل و گذر زمان به اینجا رسیده  است. پشتوانه چنین تمدنی بدون شک فلسفه و کلام بوده است که خود پشتوانه ای عظیم به نام زبان فارسی که زبان برتر و جهانی به شمار می رفت را در اختیار داشت. وی با اشاره به نظریه دهکده جهانی اظهار داشت: امروز که دنیا به سمت و سوهای تازه ای حرت می کند زبان فارسی مهجور و دورافتاده است و کشورهایی که صاحب فن آوری و صنعت هستند علاوه بر صنعت ، فرهنگ و آموزه های خود را نیز خانه به خانه انتقال می دهند و نفوذ خود را گسترش می دهند. دکتر آرزو تصریح کرد: باید سیاستی را اتخاذ کرد تا در کشورهای فارسی زبان، منافع ملی با منافع تمدنی هماهنگ شود. بدین معنی که زمانی، حوزه تمدنی ما بسیار بزرگ بود و مرزهای جغرافیایی شباهتی با امروز نداشت اما امروز ایران، افغانستان و تاجیکستان هر کدام دولت و هویت مستقلی دارند. در واقع این کشورها از هویت و ریشه مشترکی برخوردارند و نیز هر یک منافع و هویت های خاص خود را به پیش می برند. مولف کتاب " چهار شاعر چهار برادر" ادامه داد: باید از آن هویت مشترک در عین وجود هویت و دولت های مستقل تبعیت کرد و آن را قوت بخشید. موضوع جهانی شدن بسیار جدی است و تنها راهی که در این میان وجود دارد اتخاذ سیاست های کلانی است که با هویت و فرهنگ مشترک همخوان باشد. کاردار سفارت افغانستان در ایران تصریح کرد: باید بدانیم که اگر هویت های تمدنی مشترک را فراموش کنیم ، دستیابی به اشتراک های سیاسی نیز بسیار دشوار خواهد بود. عبدالغفور آرزو تصریح کرد: بزرگان و مسئولان رده بالای نظام های این سه کشور(ایران، افغانستان و تاجیکستان) می توانند زبان و فرهنگ را جدی تر از همیشه تلقی کنند تا این هدف یعنی تعادل و تطبیق منافع ملی با منافع تمدنی به دست بیاید. این تعادل پشتوانه ای می شود تا سطح اقتصادی کشورها نیز به توازن برسد. وی ادامه داد: تقویت و استحکام زبان فارسی در این کشورها لازمه دست یافتن و احیای فرهنگ تمدنی مشترک است و اگر این امر حادث شود و هنجارها و ارزش های مشترک میان کشورها تثبیت شود، زندگی آسان تری در عصر جهانی شدن خواهیم داشت. این پژوهشگر شعر و ادب افغانستان در پایان تاکید کرد: اسلام علی رغم هویت مستقل کشورها، یکی از عوامل قدرتمند پیوند زدن کشورها و ملت های سرزمین های اسلامی است. یعنی همه ما ذیل یک تمدن هستیم. زبان نیز همین وضعیت را دارد و می تواند یکی از عوامل اصلی گفتگوی تمدن ها، بقای میراث تمدنی و تقویت روابط شود.