| تبليغات | X |
 |
 |
|
| ایران افغانستان تاجیکستان ازبکستان(سمرقند بخارا) چین(سینکیانگ) هند پاکستان بنگلادش آذربایجان بحرین |
|
فردوسی و فردوس پارسی آرامگاه فردوسی سنگپوش بود. سنگش را بوسیدم. آرامگاه اصلاً آرام نبود، پر از مردمانی بود که برای زیارت آرامگاه این مرد بزرگ، که توانست حافظه ملی ما فارسی زبانان را روی کاغذ بیاورد. مردی که باعث شد زبان فارسی در بیرون از خاک امروزی ایران زنده بماند
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 1388/02/30ساعت 22:27 توسط پارسی |
|
|
آغاز رایانامه بایگانی |
| درباره وبلاگ |
امروزه زبان پارسی در سه کشور ایران افغانستان(خراسان خاوری) و تاجیکستان زبان رسمی است(سه گانه پارسی).
اما استعمارگران نخست هند و پاکستان بنگلادش و سمرقند بخارا تاشکند فرغانه(ازبکستان) کاشغر(چین) مرو(ترکمنستان) بحرین و دیگر سرزمینها را از گستره پارسی جدا کردند سپس سعی در جدایی این سه کشور همزبان همنژاد و همکیش و همفرهنگ دارند. در ابتدای سده اخیر در افغانستان فارسی را دری نامیدند و در تاجیکستان تاجیکی. ما ( ایران افغانستان تاجیکستان ) یک ملتیم و سه دولت. .Мо (Эрон Точикистон Афгонистон) як миллатем ва се давлат افغانستانیها اصیلترین فارسها و ایرانیان هستند افغانستان(خراسان خاوری) بخشی از خراسان بزرگ و پاره تن ایران است |
|
RSS
|