| تبليغات | X |
 |
 |
|
| ایران افغانستان تاجیکستان ازبکستان(سمرقند بخارا) چین(سینکیانگ) هند پاکستان بنگلادش آذربایجان بحرین |
|
سال ٢٠٠١ میلادی در شهر های سمرقند و بخارا، مطابق فرامان وزارت آموزش و پرورش ازبکستان از سال ٢٠٠٠، کتاب ها به زبان فارسی (یا خود تاجیکی) خراب کرده شده اند. تنها در یک مکتب سمرقند زیاده از ٢٠٠٠ کتاب درسی راجع به علوم تکنیکی و طبیعی خراب کرده شده است. این روند در سراسر سرزمين هاي تحت كنترل اين رژيم تا امروز دوام دارد. درد آورترین چیز این است که خود مردم تاجيكي، كه تحت اين رژيم به سر مي برنددر، روی این همه نقض حقوقشان خاموش هستند. این به خاطر آن است که رژیم اشغالگرا با قویترین راه ها کوشش کرد مهرۀ مردم را بشکند. این دوام سیاست دراز مدت ازبکسازی رژیم است. از زمان تشکل شدن جمهوری خودمختار شوروی سوسیالیستی ترکستان، که سروران اساسی آن پان ترکست ها بودند، ازبکسازی تاجیکان آغاز شد. طبق سرشماری سال ١٩١٥، جمعیت تاجیک در سمرقند ٥٩٩٩١ و ازبک ٨١٩ نفر بود. سال ١٩٢٠، جمعیت تاجیک ٤٤٥٧٣ و ازبک ٣٣١١ می شود. بالاخره، سال ١٩٢٦، جمعیت تاجیک در سمرقند به ١٠٧١٦ و ازبک به ٤٣٣٠٤ می رسد. گذشته از این، مردم تاجیک (یا خود ایرانی) را باز هم بیشتر از هم جدا می نمایند و آن هایی که شیعه بودند "فارس" نامیده می شوند. در حالی که این ها فرقی از یک دیگر نداشتند و یک ملت بودند و هستند. مگر غیر شیعه که در ایران سیاسی امروز زندگی می کنند، ایرانی نیستند؟ رئیس جمهور رژیم اشغالگرای ازبکستان، اسلام کریمف، همیشه اعلام می نماید، که تاجیکان و ازبک ها یک ملتند که با دو زبان حرف می زنند. این دوام سیاست های پان ترکستی است، که دعوا داشت تاجیکان همان ترک هایی هستند که ایرانی شده اند. این در حالیست که ایرانیان آریایی هستند كه هزار ها سال پیش در این سرزمین پیدا شده اند. در زمان تشکل نمودن جمهوری های ملی در آسیای میانه، سال ١٩٢٦، نمایندۀ ازبکستان، علی خاجه یف، ذکر می نماید که بین تاجیکان و ازبکان فرقی نیست و این دو باید با نام ازبک متحد شوند. [ تارنگار جام وجم ] سوگنامه بخارا و سمرقند پارسی بخارای شريف از جامه فارسی درآمد و ازبک شد ازبکستان چهارمین کشور پارسی زبان و مهد ادبیات پارسی دری تاجیکان، آریاییها و فلات ایران فردوسی ، کوروش و اسماعیل سامانی سه قهرمان تاریخی تاجیکستان ادامه مطلب |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 1387/03/27ساعت 10:43 توسط پارسی |
|
|
عنوان: چشمانداز شعر امروزتاجيكستان
نويسنده: علياصغرشعردوست عنوان: چشم انداز شعر امروز افغانستان نويسنده: قنبرعلي تابش عنوان: ادبيات افغانستان در ادوار قديمه نويسنده: برگرفته از آريانا عنوان: برگزيده اشعار مؤمن قناعت نويسنده: مؤمن قناعت عنوان: برگزيده اشعار استاد بازار صابر نويسنده: رحيم مسلمانيان قبادياني ادامه مطلب |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 1387/03/22ساعت 13:11 توسط پارسی |
|
|
سرگذشت زبان فارسي دري
رسول رهين مویههای پامیر (شعر فارسی در افغانستان امروز) گردآوردنده: بهروز ثروتی همزبانی و بی زبانی محمدکاظم کاظمی لغات عاميانه فارسي افغانستان نويسنده : عبدالله ، افغاني ، مشهور به افغاني نويس ادامه مطلب |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 1387/03/20ساعت 14:43 توسط پارسی |
|
|
آغاز رایانامه بایگانی |
| درباره وبلاگ |
امروزه زبان پارسی در سه کشور ایران افغانستان(خراسان خاوری) و تاجیکستان زبان رسمی است(سه گانه پارسی).
اما استعمارگران نخست هند و پاکستان بنگلادش و سمرقند بخارا تاشکند فرغانه(ازبکستان) کاشغر(چین) مرو(ترکمنستان) بحرین و دیگر سرزمینها را از گستره پارسی جدا کردند سپس سعی در جدایی این سه کشور همزبان همنژاد و همکیش و همفرهنگ دارند. در ابتدای سده اخیر در افغانستان فارسی را دری نامیدند و در تاجیکستان تاجیکی. ما ( ایران افغانستان تاجیکستان ) یک ملتیم و سه دولت. .Мо (Эрон Точикистон Афгонистон) як миллатем ва се давлат افغانستانیها اصیلترین فارسها و ایرانیان هستند افغانستان(خراسان خاوری) بخشی از خراسان بزرگ و پاره تن ایران است |
|
RSS
|