| تبليغات | X |
 |
 |
|
| ایران افغانستان تاجیکستان ازبکستان(سمرقند بخارا) چین(سینکیانگ) هند پاکستان بنگلادش آذربایجان بحرین |
|
Порсиёни Афгонистон(Ориёно-Хуросон)посдорони фарханг ва забони Ирон
مادرم! ادبیان و فرهنگیان ایران، این کلمات را حفظ کردند و نسل به نسل به فرزندان پس از خود آموختند اما در اینجا فرزندان تو این کلمات را فراموش کردند که وقتی امروز در اشعار سنایی و دیگران این لغات را می بینیم با خود می گویم چرا ما فرزندان سنایی و مولوی و فردوسی و... این همه با گذشتگان خود بیگانه شده ایم. این شعر فردوسی برای آنان می آورم که می گوید ادامه مطلب |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه 1386/05/21ساعت 16:17 توسط پارسی |
|
|
ادامه مطلب |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 1386/05/10ساعت 15:9 توسط پارسی |
|
|
آغاز رایانامه بایگانی |
| درباره وبلاگ |
امروزه زبان پارسی در سه کشور ایران افغانستان(خراسان خاوری) و تاجیکستان زبان رسمی است(سه گانه پارسی).
اما استعمارگران نخست هند و پاکستان بنگلادش و سمرقند بخارا تاشکند فرغانه(ازبکستان) کاشغر(چین) مرو(ترکمنستان) بحرین و دیگر سرزمینها را از گستره پارسی جدا کردند سپس سعی در جدایی این سه کشور همزبان همنژاد و همکیش و همفرهنگ دارند. در ابتدای سده اخیر در افغانستان فارسی را دری نامیدند و در تاجیکستان تاجیکی. ما ( ایران افغانستان تاجیکستان ) یک ملتیم و سه دولت. .Мо (Эрон Точикистон Афгонистон) як миллатем ва се давлат افغانستانیها اصیلترین فارسها و ایرانیان هستند افغانستان(خراسان خاوری) بخشی از خراسان بزرگ و پاره تن ایران است |
|
RSS
|